آخرین های هنر صدا ...

رونمایی موسسه رحمان از کتاب امید اجتماعی ؛ چیستی، وضعیت و سبب‌شناسی

رونمایی موسسه رحمان از کتاب امید اجتماعی ؛ چیستی، وضعیت و سبب‌شناسی

به گزارش گلونی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران شنبه 14 اردیبهشت 98، میزبان برنامه رونمایی موسسه رحمان از کتاب “امید اجتماعی؛ چیستی، وضعیت و سبب‌شناسی” بود.

این کتاب دربرگیرنده همه محتواهای مطروحه در همایش امید اجتماعی است که اسفندماه 1396 به همت رحمان و با همکاری بیش از 20 نهاد مدنی و دولتی برگزار شد.

دکتر هادی خانیکی دبیر علمی همایش، توضیح کوتاهی درباره آن داد و سهم اصلی را مشارکت نهادها و افرادی دانست که دعوت موسسه رحمان را پذیرفتند.

رونمایی موسسه رحمان از کتاب امید اجتماعی؛ چیستی، وضعیت و سبب‌شناسی

آقای خانیکی اظهار کرد: نمی‌توانم بگویم همایش همه حرف‌ها را درباره امید اجتماعی زد، اما توانست به سمت طرح این مسئله بنیادینِ امروزِ ایران برود.

پیش از اعتراضات دی ماه این موضوع به‌عنوان یک مسئله مطرح شده بود.

پرداختن به ابعاد گوناگون امید اجتماعی را باید ادامه داد و به این اندیشید که در شرایط خطیر امروز و با وجود محدودیت‌ها، به چه چیز می‌توان تکیه کرد؟

میان گشودگی و فروبستگی پیوستگی وجود دارد؛

وقتی می‌گوییم امید هست، معنایش این نیست که همه مسائل حل خواهد شد. معنایش «انتخاب» است.

همیشه امید راویانی داشته و اکنون روایت امید، بهتر می‌تواند برای جامعه امروز ایران «افق» بسازد.

منظور ما از امید، به معنای خوش‌خیالی و غفلت نیست. بلکه دنبال ظرفیتی می‌گردیم تا بتوانیم روی پای خودمان بایستیم.

هادی خانیکی در پایان صحبت خود، ضمن تشکر از نهادهای همکار در همایش، یاد مرحوم دکتر محمدامین قانعی‌راد را گرامی داشت.

سحنرانی دکتر خانیکی در مراسم رونمایی کتاب:

رونمایی موسسه رحمان از کتاب امید اجتماعی؛ چیستی، وضعیت و سبب‌شناسی

بخش دوم برنامه، به تقدیر از حامیانِ فعال همایش و نویسندگان کتاب گذشت و سپس از زنده‌یاد دکتر قانعی‌راد تقدیر ویژه‌ای شد که نماد بارز امیدواری بود؛ او با وجود بیماری و وضعیت نامطلوب جسمانی، تا آخرین روزها تلاش کرد تا در هر برنامه و نشستی، مشارکت کند.

بخش بعدی برنامه، اجرای پنلی در زمینه “امید اجتماعی و همبستگی اجتماعی” بود با حضور آقایان دکتر حمیدرضا جلایی‌پور، دکتر رضا امیدی و دکتر محمدمهدی مجاهدی که اهم مباحث آنان را در ادامه می‌خوانید:

امید اجتماعی یک حس جمعی مشترک است که در جامعه برساخته می‌شود، متغیر مهمی در توسعه کشور، زمان‌مند و مکان‌مند است.

به نظر می‌رسد پویش‌های جمعیِ امروز ما چندان امیدوارکننده نیستند؛ از اصلاح‌جویی گرفته تا تحول‌طلبی و حتی سرنگون‌طلبی.

در فضای آنلاین هم پست‌های ناامیدکننده مخاطبِ بیشتری دارند.

با وجود شرایط ناامیدکننده، رویدادهایی در جامعه هست که می‌توانند تقویت‌کننده امیدواری باشند. مثلا سیل 98 ضربه‌ای مهلک به شهرهای بسیاری زد؛

اما انبوه داوطلبان و کمک‌هایی که رسید، شگفت‌انگیز بود. درحالی‌که از جامعه ناامید، انتظار چنین تحرکاتی نیست. نمونه دیگر، فعالیت‌های عده‌ای جوان در بخش کشاورزی، پوشاک، کیف و کفش و… است که دست به تولید زده‌اند و مشتری هم دارند.

رگه‌هایی از توریسم طبیعی و بوم‌گردی در سرتاسر کشور وجود دارد که حرکت‌هایی رو به آینده‌اند. در همین زمینه، به استارت‌آپ‌ها هم می‌توان اشاره کرد.

رونمایی موسسه رحمان از کتاب امید اجتماعی؛ چیستی، وضعیت و سبب‌شناسی

اما عوامل ایجادکننده ناامیدی چیستند؟

1) اقتصاد سوداگرانه؛ که مانع بدی برای زندگی امیدوارانه در نسل جدید است؛

2) دوگانگیِ سیاستی در قدرتمندترین نهاد کشور یعنی حکومت؛ یعنی دو جور سیاست‌گذاری در عرصه‌های مختلف که یکدیگر را خنثی می‌کنند؛

3) مقاومتِ دائمی در برابر اصلاحاتِ مبتنی بر انتخابات؛

4) تجاری‌سازی دانشگاه‌ها که ضربه مهلکی به محیط‌های دانشگاهی زده است. دانشگاه‌ها از سرچشمه‌های فکری-ارزشی در ایجاد امید هستند؛

5) نظریه ناامیدی که می‌گوید در کشوری که دچار بن‌بست اصلاحات است، سخن از امید اجتماعی حرف بی‌ربطی است و باید پذیرفت که این موجود، مُردنی‌ست…

پایان پیام

لینک کوتاه مطلب : https://sound.golvani.ir/?p=91649

پاسخی بفرستید ...

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.