آخرین های هنر صدا ...

روی بنای تاریخی می‌نویسی تا بماند یادگاری؟

چندرسانه‌ای گُلوَنی، معین بادپامی‌بینم که از سفر برگشتید با کوله‌باری از خاطرات. اینکه حواستون بود تا خاطراتتون رو با دیگرون سهیم بشید جای تقدیر داره.

الان باید برخی بنشینند ببینند امسال چقدر کاسب شدن! روی چند تا بنای تاریخی و آثار تاریخی اسمشون رو نوشتن. تاریخ هم زدید دیگه؟ یادتون که نرفت؟

شما از اون‌هایی هستید که دنبال شهرت نیستن و فقط حرف اول نام و نام خانوادگی خودشون رو به انگلیسی می‌نویسن؟

همین که تلاش کردید این حروف رو طوری بنویسید که جای ۶ تا صفحه آ۴ رو بگیره، کافیه. قشنگ معلومه هرچی در دوران مدرسه تکلیف ننوشتین، به جاش روی بناهای تاریخی جبران کردین. می‌دونم، بالاخره اون دفتر فانی هست و تنها بناست که می‌ماند.

وقت کردید بنا را هم ببینید

این دوستان به خاطر این دغدغه و خدمتشون، اصلاً بنا رو درست نمی‌تونن ببینن که. همه وقتشون می‌ره برای اینکه کجا بنویسن، چی بنویسن، چه جوری بنویسن.

قبلش هم تا حدودی به این موضوعات فکر کردن تا وسایل لازم مثل ماژیک و اسپری و مته رو با خودشون بردن.

حتی در طول سال وقتی یه طرحی جایی می‌بینن برنامه‌ریزی می‌کنن و می‌گن که این طرح جون می‌ده برای درج روی ضلع غربی ستون چهارم پل فلان.

یادگاری گروهی

این‌ها خیلی اوقات به صورت گروهی وارد عمل می‌شن. اونجا که می‌بینید اسم دو سه نفر رو یکی نوشته، به خاطر اینه که به جز نویسنده، بقیه نقش کشیک رو بازی می‌کردن تا کسی نبینه.

در برخی جاها مشخص هست دو سه نفر قلاب گرفتن تا گوشه بالای سقف بنویسن. وگرنه دست آدم نمی‌رسه.

اون‌هایی که خیلی امروزی هستن دیگه نمی‌نویسن، بلکه از وسایلی مثل آدامس هم استفاده می‌کنن. فقط دقت کنن آدامس صورتی رنگ رو جای برگ درخت روی کاشی تاریخی نچسبونید. رنگ برگ، سبز هست.

اگر به این جزئیات دقت کنید، یادگاری بر روی آثار تاریخی پیشرفت می‌کنه و شما هم می‌شید مثلاً پدر یادگاری نویسی روی بناهای تاریخی در ایران. امیدوارم در این زمینه خیلی زود شکست بخورید و به موفقیت نرسید.

این روایت را با صدای معین بادپا بشنوید:

پایان پیام

لینک کوتاه مطلب : https://sound.golvani.ir/?p=86461

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.