آخرین های هنر صدا ...

صندلی بازی ایرانی با ژاپنی فرق دارد

اصلاً این‌قدر صندلی خالی نیست که هر کی هر جا دلش بخواد بنشینه.

چندرسانه‌ای گُلوَنی، مهدیسا صفری‌خواه: خب بچه‌ها امروز می‌خواهیم درباره چند تا بازی قدیمی با هم حرف بزنیم. می‌تونین چند تاشون رو معرفی کنین. نه منظورم انگری بردز ورژن ۲۰۱۳ نیس یا کندی کرش پارسال نیس. نه فیفا ۲۰۱۷ و رالی و تنیس و اینها رو هم نمی‌گم.

 ببینم تا حالا گرگم به‌هوا بازی کردین یا بالابلندی یا یه‌قل دو قل یا الک دولک یا لی‌لی. لِی‌لی رو دیگه بازی کردین. وسطی چی؟ پس شما تو خونه چی‌کار می‌کنیم؟ پس ما تو مهدکودک‌هامون داریم چی‌کار می‌کنیم.

 بگذریم دوست دارین یه بازی با هم بکنیم. خب آماده‌این؟ چرا گوشی‌هاتون رو بیرون میارین؟ اصلاً برای چی گوشی همراهتونه. منظورم اینه که یه بازی واقعی کنیم.

 بگذریم همین صندلی بازی. آهنگ که قطع شد هرکی ننشینه می‌ره بیرون. خودم می‌دونم تو ژاپن صندلی‌ها به تعداد بچه‌هاست. ولی اینجا واقعاً همین سه تا صندلی هم زیادیه. اصلاً این‌قدر صندلی خالی نیست که هر کی هر جا دلش بخواد بنشینه. اصلاً کسی که می‌نشینه دیگه دلش نمی‌خواد بلند بشه ک شما بخوین سرجاش بنشینین. وایسین کجا می‌رین؟ دارم بهتون درس زندگی می‌دم! گفتم وایسین فسقلیا!

این روایت را با صدای سمیه باقری حسن کیادهبشنوید:

برای شنیدن سایر آیتم‌های دو کلمه حرف یواش اینجا کلیک کنید.

پایان پیام

لینک کوتاه مطلب : https://sound.golvani.ir/?p=89702

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.