آخرین های هنر صدا ...

نمایش رادیویی هوا داشتن

چندرسانه‌ای گُلوَنی، نمایش رادیویی هوا داشتن  با اجرای میثم کریمی و محمد شعبانپور را بشنوید. نویسندگی این نمایش را امیرحسن یوسفی برعهده داشت.

نمایش رادیویی هواداشتن را بشنوید.

ما توی جهان پیچیده ای زندگی می کنیم. هر چیزی پیچیدگی خاص خودش رو داره.

مثل چرخه آب، پیدایش سنگها، رویش درختها، سیستم گوارشی، زادو ولد، ازدواج، روند تسویه حساب بعضی شهرداری ها با طرف قرارداشون(اگه مشکلی نداشتین بگین: روند تسویه حساب شهرداری  با…) روند ترخیص بیمار از بیمارستان. حتی چیزهای کوچیک مثل: پاپیون کردن بندکفش، بستن دکمه های مانتو، سفت کردن کمربند شلوار و هندزفری. و خیلی پیچیدگی های دیگه که از اینایی که گفتم پیچیده تراند. مثل راست گفتن، دوست داشتن، کمک کردن، هوای همدیگه رو داشتن. آقا هوای همدیگه رو داشتن. همین خودش از حل مسئله ی فیثاغورث پیچیده تره.(عی که چقدر تو دبیرستان از هندسه بدم میومد).
داشتم می گفتم. هوای همدیگه رو داشتن.
شما اول باید مشخص کنی کدوم هوا منظورته. هوایی که داریم توش نفس می کشیم؟ که خب الحمدلله توی این زمینه هیچ کس هوای یکی دیگه رو نداره. تو شهر خودمون که پا رو گذاشتیم رو پدال ها و گاااااز میدیم، توی شهرهای دیگم که گرد و خاک به کسی امون نمیده.
اما اگه منظورت از هوای طرفو داشتن، مراقب بودنه، که اینم باز مدل هاش فرق میکنه.
اگه شخصی باشه که ما خیلی باهاش کاری نداریم. خب خصوصیه و به کسی مربوط نمی شه. حالا به چه نتیجه ای ختم بشه و کی، کیو ول کنه و کی، کیو بگیره رو خیلی بازش نمی کنیم. یه چیزیه بین تو و طرفت. آقا به ما چه؟
بعضی هوا داشتن ها هم هستن که در راه رضای خدا انجام میشن. قدیما طرف خیلی نمی خواست دیده بشه ولی الان جریان فرق کرده؛ تا غیرمستقیم تو چهارتا برنامه تلویزیونی و رادیویی و مجازی جارش نزنه حس هواداری کردن بهش دست نمی ده.
یه سریا هم کاملا مستقیم هوای همکاراشونو دارن. چاره ی دیگه ای هم ندارن. اینا ترجیح میدن کنسرتاشونو لغو کنن تا این که بدون همکاراشون کنسرت برگزار کنن. که اگه همینطوری پیش بریم و یه عده هی محدود کنن و یه عده هی هواداری، کنسرت به تاریخ می پیونده. کسی هم ککش نمی گزه.

بعضی ها هم معتقداند، هوامو داشته باشی هواتو دارم، که توی این نوع عقیده طرف وقتی خرش از پل گذشت کلا دیگه یادش میره که یه هوایی به یکی بدهکاره. این مدل تسویه حسابم موکول میشه به قیامت. که هرکس خودش داند و خدای خودش.
یه مدل هوا داشتن هم هست که منسوخ شده. هواداری کودکان. این هواداری جای خودش رو داده به هواداری حیوانات خانگی مثل سگ. به جای این که سگ مواظب آدمه باشه، آدم از سگ محافظت می کنه. به جای واکسن زدن بچه، سگشو واکسن میزنه.
خلاصش کنم براتون، هواداری دو تا پا داره، مهربونی و صداقت، که اکثر مواقع مثل خر چلاق میلنگه.

پایان پیام.

لینک کوتاه مطلب : https://sound.golvani.ir/?p=87522

پاسخی بفرستید ...

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.